بعد از عمری       

بعد از عمری دیدم ات بنشین که راز دل کنیم

    گُل  بگوییم  گُل  بخندیم  کام دل حاصل کنیم                    

سالها دربحر طوفان زای هجران بوده ایم

استراحت  لحظه  در گوشه  ساحل  کنیم                     

شب  بیآساییم در آغوش هم تا صبح زود

چون شود فردا بخیر با کاروان منزل کنیم                   

با سبوی می، کنار جوی ،و نور ماهتاب

بوسه های آتشین را نقل این محفل کنیم                      

تا کی از شرم زمانه دور از پهلوی هم

این طلسم  ترس را با ید  که  ما باطل کنیم                     

 فُرقت  و  شب زنده  داری راهمی باید چشید

تا که دل هارا بهم ای نازنین مایل کنیم                       

آنقدر در عشق هم کوشیم تا در انتها

نام خود را هم به جمع عاشقان شامل کنیم                    

گرچه آسان نیست این راه محبت ای حبیب

همت  کن  تا که این  حماسه  را  کامل کنیم                     

شعر از : حبیب یوسفی                  

http://www.afghanpoem.com