برگشتم

به سویت  آمدم ای جان تُرا نا دیده برگشتم

گُل بوسه زرُخسار ولبت  نا چیده  برگشتم                                            

تورا  میدیدم   اما  تو  نبودی  در نگاه من

به شهر و کوچه و برزن تو را پالیده برگشتم                                         

عجب خواب و خیال بود ، رویا های آغوشت

بیاد جام لبهای   تو   می   نوشیده  برگشتم                                             

دعا میکردم ات تا تو سراسر عافیت باشی

خوشی های دوعالم را بتو بخشیده برگشتم                                              

  تو میگفتی که  گر آیم برایم راز ها داری

  نمی دانم چی می گفتی بمن ؟نشنیده برگشتم                                               

  برای  آنکه از حالت  شوم  واقف به بی صبری      

 ز آهو های صحرا  از تو من  پُرسیده برگشتم                                            

بلب  نامت  چو  میآمد  به  دل  آهسته  میگفتم

که کار عشق دشوار است و من نالیده برگشتم                                           

 اُمید  وصل  تو  دارد  {حبیب } اندر  دلش دایم

توراچون عطرگل درشعر خود پیچیده  برگشتم                                    

 شعر از : حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com