بی جهت

بی جهت نیست که از عشق سخن میگویم

زآنچه احساس دهد دست بمن میگویم                          

دل پُر آشوب ترین عنصر هستی خداست

از  جنون  که  زند  شعله  به تن میگویم                    

عشق  آیینه  دل  را  است چو سیقل یاران

این  نصیحت  به  جوانان  وطن میگویم                    

گاهی  تشبیع  لب یار  به جام  می ناب

گاهی  هم  قد  ورا  سرو سمن  میگویم                  

 شرح اوصاف بُتان سهل نباشد به قلم

  عطر عشق است که از مُشک ختن میگویم             

عاشقان   معنی   الفاظ   مرا   میدانند

چون که این طایفه را صاحب فن میگویم                  

قصه  عاشق  و  معشوق  ندارد پایان

صد رقم شعر ازان پسته دهن میگویم                    

                    یار اگر بوسه ز لب لُطف نماید  به حبیب                        

   لب نوشین ورا  لعل  یمن  میگویم                

شعر از: حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com