بیگانگی

بیگانگی مکُن که مرا خویشتن تویی

تنها  گُل اُمید در این  انجمن  تویی                    

بگذار تا  حسود   حسادت   کند  بتو

چون مورد پسند همه مرد و زن تویی                 

توگوشه گیرگشتی ومن نیمه جان شدم

احساس میکنم که مرا جان به تن تویی                   

پیچیده باز عطر تن ات در فضای شعر

ای نو گل حیات که  مُشک خُتن تویی                      

گرچه  هزار گُلرخ  زیبا  بود  ولیک

من عاشق توهم که مرا هموطن تویی                      

بی تو به سوی باغ نخواهم زدن  قدم

زیرا عروس باغ و سرو  چمن تویی                      

تو؛ با {حبیب} خویش بخوان شعر عاشقی

   ای شوخ خوش کلام  که پسته دهن تویی                 

شعر از حبیب یوسفی          

http://www.afghanpoem.com