بستر دریا

تا آن پری به بستر دریا بخواب شد

از شرم قد وقامت  او آب  ، آب شد                    

بر ساحل که ماند قدم آن شوخ ماهرو

هر نقش پای او صدف دُر ناب شد                      

چون غنچه لبش به تبسم شگفته گُل

در سرهوای خوردن جام شراب شد                      

از جلوه رُخش به نظر نور تا دمید

صد شکرعاشقان که دعا مستجاب شد                   

نیم نگاه نمود  و ربود از کف ام قرار

دل صید کرد و بر هدف اش کامیاب شد                  

دزدیده   دیدمش  و مرا کشت  او به ناز

خندیده گفت حساب کنون بی حساب شد                    

همچون طلوع صبح رخ وزُلف همچو شب

گیسو به یک طرف چو نمود  آفتاب  شد                  

گفتم  {حبیب}  شعر نویسم به وصف او

هر سطر  شعر  معنی  چندین  کتاب  شد                   

  شعر از :  حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com