بیا که سال نو آمد       

بیا  که  سال  نو  آمد بُتا   در آغوشم

خمار بوسه  زلعل تو ساخت مدهوشم                       

برای  آنکه  نگویم  بیا  بیا  دیگر

به بوسه زان لب شیرین نما تو خاموشم                     

تویی  یگانه  ترین  یار  و همدم دل من 

   ز  لُطف  تو منما  ،  نازنین   فراموشم                      

 ز سال  رفته  فقط  یاد  ماند  و رفت بخیر

بیا  تو  از  سر  نو  باز  در بر و دوشم               

دو چشم  توست  که  میخواره جهانم کرد

که هر نگاه تو جام می است که مینوشم                   

مرا به حور بهشتی چی کار ؟ تا که تویی

تو  را  به  قیمت  هردو   جهان  نمیفروشم               

سخن بگو که مراجان به تن رسد از تو

که هر کلام تو معجزه  ایست  بر گوشم                   

 تویی آمید دل و سال نو برای حبیب 

برای وصل تو من  تا  که جان بُود کوشم                    

شعر از حبیب یوسفی      

http://www.afghanpoem.com