بیا و فصل

بیا  و فصل  خزان  مرا  بهار  نما

درخت خاطره هارا  شگوفه بار نما

چی سال ها که نهان تو زچشم من بودی

ز  لطف  چهره  زیبایت   آشکار  نما

چو گفته اند که عشق است نگینه هستی

تو  نیز  شیوه  عُشاق   اختیار  نما

خمار بوسه از آن لعل جانفزای توام

مرا  زجام  لب  خویش  می گسار نما

چرا؟ ز حال  من  زار  بی  خبر باشی

بمن  تو  رابطه  از  عشق  بر قرار نما

جفا  پیشه  گی  از دل بیرون بکش جانا

رها  مرا  تو  ازین  رنج  انتظار  نما

زشمع  قامت  تو سوختم چو  پروانه

ترحُمی   بمن   زار   نا   قرار   نما

زلطف یار حبیب آنچه را نصیب ات شد

  توصبر و حوصله  و همت و  وقار  نما 

شعر از : حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com