چرا؟

چرا آزرده سازیم  هم دیگر را

 بیا  باهم  کشیم رنج  سفر  را

من تو زاده یک آب و خاک ایم

کنیم شکر خدای  داد گر  را

بیا  از  نور  احساس  و علاقه

چراغانی  نماییم  بام  و  در  را

قلم در کف بگیریم بهر دانش

دهیم پایان ، جنگ بی ثمر را

بیا  در  قلعه  های  واقیت  ها

کنیم کوشیش گشاییم بال و پر را

برای  والدین   باشیم دست یار 

 نرنجانیم   ،    مادر  یا  پدر   را  

دیگر از ماجرا جویی کشیم دست

کنییم تفکیک فرق خیر و شر را

حبیب صلح ا ست نعمت  از خداوند

که   داده  هدیه   او   نسل   بشر  را 

شعر از :حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com