فصل گل

فصل گُل با نگار خوش باشد

بر لب  جویبار  خوش  باشد                 

بوسه ها از لب و  زنخدانش

بی حد و بی شمار خوش باشد               

 یک صراحی پُر از می نوشین

رنگ آن چون انار خوش باشد             

او  فتاده  چو  شاخ گُل در بر

گُل به پهلوی خار خوش باشد            

هر طرف  بلبلان  نغمه  سرا

در غریوه بهار خوش باشد               

اول عشق مشکل است هرچند

لیک  پایان  کار  خوش باشد              

شب در آغوش هم به راز و نیاز

روز  ها  انتظار  خوش   باشد          

در  درختان   باغ    بنویشتن

نام خود  یادگار خوش باشد              

دست دردست یار خویش حبیب

عمر  نا  پایدار  خوش   باشد           

شعر از حبیب(یوسفی

http://www.afghanpoem.com