گردید بهار

گردید بهار و چمن است سبز بیا باز

چون فصل گُل از آمدن تو شود آغاز              

در باغ  همه  مُنتظر  آنکه  تو  آیی

بلبل به نوا آمده   پروانه به  پرواز                

تا  رنجه  نمای  قدم هرسو  بخرامی

ایستاده به پا سرو که آیی تو به صد ناز            

ای معجزه  پاک  خداوند تو از  لُطف

باز آ  به نگاهی  بنمایم  تو  سرافراز               

بادام لب و پسته دهان چشم چو آهو

بنهُفته  به  گُفتار  تو گنجینه  صد راز            

برگیر  صُراحی  می  و  آی  به گُلشن

آتش  به دل  زاهد بی  پا و سر   انداز              

مانند  تو در دهر یکی  نیست دل انگیز

خوش مشرب وخوش سیرت ورزیده وممتاز         

از  بهرحبیب  است  خزان همچو بهاران

 گر بامن  آشفته  شوی   یار  تو  دمساز              

شعر از حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com