حریم دوست

من از  حریم دوست بجای نمیرسم

عمریست  میتپیم  به نوای  نمیرسم                         

عشاق در صف اند و من ام آخرین نفر

در خدمت اش به عرض ثنای نمیرسم                       

درمان درد عشق بود بوسه از لبش

جان بر لب آمد و به شفای نمیرسم                            

دل خوش نموده ام بجفایش تمام عُمر

زیرا از او به مهر و وفای نمیرسم                             

هرگز ندید جانب من از غرور و ناز

 از این سبب به لُطف نگاهی نمیرسم                              

او کوه از حلاوت و زیبایی است و حیف

 من را ببین  به  ارزش   کاهی نمیرسم                           

 من را  سلام  دادن  و اورا  جواب  هیچ

یارب  چرا؟ به ذکر دعای نمیرسم                               

من که {حبیب} هستم و او زندگی من

زان کاروان  به بانگ درای نمیرسم                             

شعر از حبیب یوسفی                             

http://www.afghanpoem.com