کتاب عشق

کتاب عشق تو را هرقدر که میخوانم

به  نقطه {لب} تو  نارسیده   میمانم                     

بیاض گردن تو چون صراحی می ناب

 امید  هست  کز  آن  جرعه   بیآشامم                   

قد رسای  تو  آرام  بخش خاطر  من

به  سایه  قد  تو  کاش  من  به آرامم                   

زجادوی نگهت گشته ام خراب ای گُل

  فدای  چشم  تو ای  یار چشم  بادامم                      

تویی به پاکی خود شهره تمام جهان

ولی من ام که بعشق تو سخت بد نامم                 

   زنکهت  رُخ تو روز روشن است پیدا    

برآن دو زلف کمند تو هست چون شامم              

نمیتوان که گریزم ز عشقت ای بُت ناز

بهر کجا که روم چون تویی سر انجامم              

حبیب تو چی کند که تو مهربان گردی

تویی یگانه خوشی و صفا و الهامم

شعر از :حبیب یوسفی                      

http://www.afghanpoem.com