خنده        

خنده باشد  نمک  زندگی ات یار  بخند

 نبود عمر دیگر  بار  چو  تکرار بخند                        

   هرکی  آزرده  تُو را  ساخت، از ان پند بگیر     

تو،  به  این  مردم  دیوانه  بی  عار  بخند              

گرچه آسان  نبود  زندگی  پر غم و رنج

همت از کف منه ای دوست تو سرشار بخند                

گر میسر بشود وصل نگار  ازسر لُطف

جام می گیر و در آن  لحظه  دیدار  بخند               

مُشکلی هست اگر در دل خود پنهان کُن

تا  نگردد  خبر  از  راز  تو  اغیار  بخند                  

خواب غفلت ندهد بهره بجُز حسرت وغم

 تو به غفلت زده گان یکسره بیدار بخند              

چُرت  و فکر کی کند آسان گره  مُشکل  را

از  زمانه  چی  رسد  جُز غم  و آزار بخند               

چون حبیب باش مقاوم مه هراس از دنیا

کار  خودرا  بخداوند  تو  بسپار  و  بخند             

شعر از: حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com