خوش آمدی       

خوش آمدی  به دلم که حریم خانه توست

رفیق روز و شب محرم  شبانه توست                            

تو قبل از آنکه بیایی   به خویش میگفتم

بیا بیا  که دل خسته در بهانه توست                               

غم جهان همه گردد زخاطرمن دور

در آن دم که سر من بروی شانه توست                        

قلم بکف چو بگیرم که مصراع گویم

تمام شعر من اوصاف  عاشقانه توست                       

کسی دیگر ننویسد   ز لیلی  و شیرین

 بخود ببال   که این  دوره و زمانه توست                      

ز نازکی و لطافت به برگ گُل مانی

تمام  زندگی ام  ناز  دلبرانه  توست                         

تبسم تو  مرا  میبرد  به  عالم دور

دلم خمار لب لعل  می فشانه   توست                     

اگرچه  مایل رویت چو من بود به هزار

ولی حبیب فقط عاشق یگانه توست                        

شعر از :حبیب یوسفی       

 

http://www.afghanpoem.com