لعل لبت

لعل لبت چو لاله  ، دندان مثال ژاله

  لبخند  بزن  که  بینم  ژاله  میان  لاله                    

ای  ابروی کمان ات بُنیاد   زندگانی

چشم ات چنان نماید که می به جام وپیاله            

زلفان عنبرین ات تزیین صورت توست

چون ماه که میدرخشد در ماوراء هاله               

 قد تو شاخ شمشاد، ای سروه ناز آزاد

 از بوسه های شیرین بر  من نُما حواله                     

ای نو گُل بهار ام ،بردی زکف قرار ام

 تا کی به انتظارت با اشک و آه و ناله                       

 هر چند خوبرویان  آیند و میروند زود  

هر گز نمیروی چون دل را شدی قباله                    

صد ها کتاب باید بنوشت وصف رویت

چون مختصر نگنجد در مبحث و رساله                    

تا چند میرمی تو  ای شوخ از حبیب ات

رحمی نما به عاشق ای آهوی غزاله                        

شعر از :حبیب یوسفی      

http://www.afghanpoem.com