لطافت      

لطافت آنچنان داری که در فرجام بوسیدن

چو گُل  داغ  لبم  را بر لبانت میتوان دیدن                        

نگردد  در حساب عمر من ، یک شب اگر ای جان

چو پروانه به دور شمع رُخسار تو گردیدن                    

 بُتا در عالم مستی  فقط  یک  آرزو  دارم

که هردم غنچه بوسه ازان لعل لبت چیدن                     

به سردی، گرمی آغوش تو کیف دیگر دارد

به مثل ساغر پر می تو را هر لحظه نوشیدن                

زعطر گیسوان تو مشامم گشته عطراگین

که خوش بویی بسان تو ندیدن هرچه  سنجیدن              

براه   عاشقی  هرگز  ندارم   بیم   رسوایی

چو گرگ از حی حی چوپان نمی باید هراسیدن              

خدا داده تورا قد چوشمشاد ای بلند بالا

تو را از سنگ خارا میتوان چون بُت تراشیدن               

 به وصف تو حبیب هر چند گوید یار کافی نیست

 که چون  گفتند :  شنیدن  کی بود  اندازه  دیدن             

شعر از حبیب یوسفی                

http://www.afghanpoem.com