مژده دلا     

مژده دلا که یار من باز زخانه شد بیرون

نورجمال او دمید ماه شبانه شد بیرون                           

در شب هجر ما چو او رُخ زنقاب برکشید

از قدمش ستاره ها دانه به دانه شد بیرون                       

عاقبت  مرا  خدا ، خیر  نماید   عاشقان

تیر نگاه به قلب من ، کرد  نشانه شد بیرون                    

باز خیال قتل من برسر خویش پرورید

خنده کنان و مست وشاد او به بهانه شد بیرون               

من به هوای دیدنش هر طرفم بجستجو

سُنبل موی تار تار بر سر شانه شد بیرون                   

  بزم  مسرت  آفرین   تا که ز در فرا رسد  

مجلس عیش کُن بپاه شوخ یگانه شد بیرون                  

عاقبت  مرا  خدا  خیر  نماید   عاشقان

تیر نگاه به قلب من ، کرد  نشانه شد بیرون                     

نیست دیگرمراتوان رنگ و رُخ ام چو زعفرام

جادوی چشم او شدم چون به فسانه شد بیرون              

تا که (حبیب)عاشق آن بُت بی مثال شُد

گفت که ازخیال او رنج زمانه شد بیرون                   

حبیب یوسفی