نه پا کشیدم من            

نه پا کشیدم من ازعشق و نه توازدل من

بدان  اُمید  که  وصل تو گردد  حاصل من                      

به  کوچه تو  گرفتم  مقام  بر  سر  راه

که  تو  قدم  بنهی  بر  حریم  منزل  من                       

چی گونه  میشود از  تو دلم  شود نآمید

 که هر طریق که  رفتم  تویی مقابل  من                      

بیا که  جان  بسپارم  به طرز آمدن  ات

تویی  کلید  خوشی  ها و حل مشکل من                     

به  بحر  عشق در  امواج  آرزو هایم

ز دور چشم تو پیداست همچو ساحل من                      

تو را سرشته خداوند بناز و جور وجفا 

که تا شوی بت زیبا و یار خوشگل من                     

ترحم ام بنما  لطف  و  مهربانی  کن

مزن  به تیر جفایت  به قلب بسمل من                   

حبیب عاشق تو بود و هست و خواهد بود

تویی  تشعشع  خورشید  و ماه  کامل من               

شعر از حبیب:{یوسفی}؛

http://www.afghanpoem.com