غریب خانه

بیا و  نور  ببخشا  غریب خانه  مارا

چنانکه که خلق بگویند  بلب ترانه  مارا                        

تو  اعتماد  بمن کن ومن امید به وصلت

که تا  کجا برد این عُمر آب و دانه مارا                        

کباب است نمکین و شراب تلخ چی چاره

توخود به بوسه شیرین کن می شبانه مارا                   

چو من به دهر نیابی به عشق خویش حمایْل

بگوش گیر  تو  این  عرض  مُخلصانه مارا                 

مترس ازین که سخن ها، رسد اگر به درازا 

  شنو  ز  لُطف  دمی شعر عاشقانه  مارا                        

شویم مست من و تو و در سماع بدر آییم

 که  تا  جهان  شنود  نغمه  چغانه  مارا                        

دل از تو است وتو درآن من ام بدون تو تنها

بیا  که  غم  نکُند  خم ، زغصه  شانه مارا                    

  حبیب را  به جفایت دیگر مساز گرفتار

بریز طرح خوش این بزم شاعرانه مارا                      

شعر از حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com