سالها شد

سالها شد روزه دارم ازرُخ ات افطار بخش

 ازلبان می پرست ات بوسه بر من یاربخش                    

روی زیبا را نمایان کُن که گردد صبح عید

عاشق  بی  چاره ات  را  وعده دیدار بخش                 

ای  بهار  آرزوهایم   مرا  در  بر  بگیر

بر نهال خُشک اُمیدم تو برگ و بار بخش                    

نزد من آی  و  قدم  بگذار  بر  دیده  بناز

   تو تراوت بر فضا و بر در و دیوار بخش                        

خنده کُن چون گل که تصویرات بماند جاودان  

تابلوی  زندگی  را  حکمت   شهکار  بخش                    

چشم بر چشم ام نگاه کن تا رسم بر کام دل

از رموز چشم خود گنجینه اسرار بخش                        

بی  تفاوت  بودنت  مارا نموده نیمه جان

گر وفا در سر نداری لطف کن آزار بخش                       

شعر بی نظم مرا از لطف بنما تو مرور

تو، به الفاظ {حبیب} ات رونق بازار بخش                     

شعر از {حبیب } یوسفی             

http://www.afghanpoem.com