ساقی

قربان سر و صورت و رخسار تو ساقی

من  آمده  ام  باز  به  دیدار  تو ساقی

دارم  دعای  که  سرت  باد   سلامت

تا حشر بود گرمی بازار تو ساقی

زان باده که از هوش برد لطُف بما کن

تا  من  نشوم  باعث  آزار  تو  ساقی

عمریست نشستیم دراین گوشه بنوبت

تا  چند  درین  میکده  خمار تو ساقی

یک  پیاله  که  دادی  نکند  چاره مارا

ارمان  بدل  استیم  به تکرار تو ساقی

ما خسته ازین حرف حلالیم و حرامیم

چشم  طمع  ماست  به  ایثار تو ساقی

بردار  سراحی  بسر  محتسبان  زن

ماهیم  همه  پیروه  رفتار  تو  ساقی

 تا جان به تن است بر لب من باده به انداز

 تا  پی  ببریم  بر  تو  و اسرار تو ساقی

گردیده  حبیب  پیروه  اعمال نیکو یت

من  بنده   آن نیت و پندار تو ساقی

شعر از :حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com