و جود تو

معجزه خداست  سرا پا  و  جود  تو

عمر من است بسته به بود ونبود تو                 

با قامت چو سرو رسا و رُخ چو گُل

حور بهشت میشود ای جان حسود تو              

آیی  اگر  به  میکده غوغا شود بلند

گویند  که  ماه  آمده  وقت  ورود  تو             

جادوی چشم ناز تو دارد مرا خراب

گشته نهان کشش به همه تار و پود تو          

یک بار  گر به باغ  به اُفتد تورا گذر

بلبل به شاخه  سر  بنماید  سرود  تو             

دشنام هم اگر بدهی چون شکر بود

   قربان  صحبت  تو و گُفت و شنود تو                 

ای خوش لباس دلبرک خوش کلام من

شیرین بود ادا  به  قد خوش نمود تو              

بگزار گُلرخان همه لافند زحُسن خویش

گفتا  حبیب ،هست  سراسر  بسود  تو            

  شعر از:حبیب یوسفی              

http://www.afghanpoem.com