یار می آید

یار می آید ومن خانه تکانی دارم

شوق  دیدار  رُخ  دلبر جانی دارم                        

گاه بر در نگرم گاه به دیوار از شوق 

هرطرف دیده به در چشم چرانی دارم                  

فرش راهش بنمایم گل و سنبل تا او

خود ببیند که چی احساس نهانی دارم                     

خواب از چشم من خسته ربوده از ناز

گر نیآید به برام  دل نگرانی دارم                     

ناقراری شده است عادت دیرینه من

همچو مجنون هوس لیلی ثانی  دارم                   

آرزو هست مرا  بوسه زلعل لب او 

 طبع من پیر ولی شوق  جوانی  دارم               

همه سرمایه  من دلبر مهرو من است 

بجُز  از  یار  چی ؟از عالم فانی دارم                

از {حبیب }هیچ نیاید بجُز از مهر و وفا

  در  دل  اندوخته  لُطف  همگانی  دارم              

حبیب یوسفی     

http://www.afghanpoem.com