زیور انسانیت

زیور انسانیت انسان را آدم نمود

دوستی ها آدمی را اشرف عالم نمود

لطف بر طفل یتیم و بیوه زن دارد ثواب

آفرین برآنکه طفلی را به دور از غم نمود

کبر  بیجا  مینماید  خلق  را زار  و ذلیل

 مکر و خود خواهی جهان را غرق در ماتم نمود

ای عزیزان قدر هم دانیم در این دو روز عُمر

عافیت  را  برده  باری  شیوه  پی  هم  نمود

زندگی خود امتحان قلب واحساس است و بس 

خوش بحال آنکه بار از شانه کس کم نمود

بی ریای را ز مهر انگیز آموز ای حبیب

که زنور معرفت روشن همه عالم نمود