بی تو          

بی تو دریای جنون ام من بدشت   بی کسی  

لب  بلب  باران  اشکم  با  همه  دل  واپسی                                   

شانه  های  تو بمن  آرامش  هستی  دهد

  روح افزای  تن است همچون حریر اطلسی                                      

برگ خشک وادی احساس  درد و حسرتم

 توچو فصل  نو  بهاری که بداد من رسی                                      

ازسر نو من جوان خواهم شدن ای ماهرو

گر  بیابم  در وصال تو پری رو دسترسی                                

وصف رویت را نمیتوان ساخت تحریر قلم

   سال ها بگذشت هرقدر ی که کردم برسی                                    

چشم من از دیدن ات پر نور میگردد به شب 

کاشکی  یکدم  نمایی  تو  زحالم  وارسی                                

 راه و رسم عاشقی آسان نباشد ای حبیب

ناله  بلبل  بود  از  خامی  و  از  نارسی                               

 شعر از حبیب یوسفی  

http://www.afghanpoem.com