گفتم صنما      

گفتم صنما از لب تو بوسه به چند ؟است

خندید  که  دیوانه شدی؟ نرخ  بلند است                                  

گفتا  که  حذر  کن  تو  ازین  تیر نگاهم

 چشمان  من است دام ؛وابروی کمند است                              

گفتم که بهر حرف و کلام تو پری روی

شهد و عسل آمیخته با شکر و قند است                                  

گفتا تو نخواندی؟ مگر از قصه مجنون

حماسه عشق خاطره خوف و گزند است                                 

گفتم سر و جان هدیه کنم من به حضورت

 دیریست  مرا  ناز  و  ادای  تو  پسند  است                      

گفتا  که برو  جای  دیگر  یار  دیگر   گیر

گفتم  نشود  دل  به  سر  زُلف  تو بند است                          

گفتم  ز چی دل می تپد  تا  روی  تو بینم ؟

گفت چون رُخ من آتش و قلب تو سپند است                           

گفتا که حبیب فلسفه  عشق  چی باشد ؟

گفتم  هنر است هر ورق  اش،  مایه  پند  است

شعر از: حبیب یوسفی                           

http://www.afghanpoem.com