حرمان

پاره سازم سینه را از دوری و حرمان تو

                                  تا  مگر  بیرون  برآید  از  دلم ارمان تو

جان بلب در بستر  هجرت  نشستم انتظار

                                تا بیا یی جان سپارم من به یک پرسان تو

بوسه ءکردم طلب تو جان من کردی طمع

                                من  فدای  قامت  و  این  قیمت  ارزان  تو

  مدت شد رفته بودی یک نظر باز آمدی

                                تا بیابی در چه حال است عاشق حیران تو

عاشقی آن نیست که از خاطر روی یک لحظه دور

                            تا  که  من باشم ؛دل من هست سرگردان تو

مینشینم  من  به  امید وصالت روز و شب

                                تا  شود  مویم   سفید   اندازه   دندان  تو

تو اگرچه رفتی  از من ؛سال ها  اندر سفر

                               نگزرم  گر  سر  رود  من  از سر پیمان تو

با (حبیب) ات هر قدر خواهی جفا کن بعد ازاین

                                بر جفایت من خوشم سوگند بر چشمان تو

شعر از: حبیب یوسفی 

http://www.afghanpoem.com