جانا

جانا یگانه حاصل من از جهان تویی

بر چتر خاطرات دلم سایه بان تویی                          

عمریست جستجوی کسی بود در سرم

فرجان یافتم که گل من همان تویی                           

دُنیا اگر مثابه یک مکتب است وبس

در درس زندگانی من  امتحان تویی                          

بی توجهان به دیده من تار و مبهم است

در شام غم ستاره هفت آسمان تویی                       

دل جُز تو میل باغ چمنزار کی کند

باغ و گُل وبنفشه و آب روان تویی                       

با دیدن تو غم زدلم کوچ میکند

ای هدیه خدا،به دل من توان تویی                       

هر نکته کز زبان تو ریزد بُود شکر

شیرین کلام و باخرد و نکته دان تویی                      

لبخند توست مایه آسایش حبیب

آغاز نوبهار  به فصل خزان تویی

شعر از: حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com