مقدم گل

گل رسید  از راه  بما  اورد  پیغام بهار

                       که بهاران میشود بعد از زمان ها انتظار

بلبلان  را  مژده  دیدار گل گردد نصیب

                          روح  افزا میشود از مقدم گل کوهسار

با  سراحی  می  و  معشوقه در باغ و چمن

                           لب  بلب  باید  فتادن  در  کنار  آبشار 

کوچ  میباید  نمود  از باغ زاغ تیره بخت

                       زین  مسرت  آب گردد برف اندر جویبار

بوی گل  اندر  مشام گل پرستان میخورد

                      پس بیا می نوش تا  که دل شود بی اختیار

گل گریبان پاره کرد و گشت بیرون ازحجاب

                    که عاقلان گردند خبر از سٍر هستی آشکار

فرُصت است اندک و عمر ما بود کمتر زگُل

                  ما  اگر  رفتیم  نیا ییم  گل  بیا ید   بار بار

شکر یزدان کن (حبیب) و قدر یاران را بدان

                    قبل از انکه خاک سازد ،عشرت را روزکار

شعر از :حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com