یک بوسه

سخاوت  کُن مرا بنما  بُتا  مهمان  به یک بوسه

که تا پیش حضورات من سپارم جان به یک بوسه                

طبیبم  گفت  درد  عشق را مرگ است علاج اما

چی بهتر که شود این درد من درمان به یک بوسه                  

بخواب خویش میدیدم که با من مهربان گشتی

مرا کردی اسیر حسرت وحرمان به یک بوسه                     

اگرچه  تو مرا عمری به غم بنشانده یی ای گُل

تمام رنج من خواهد شود  جبران به یک بوسه                     

اگر  خواهی  مرا  کشتن  فدای  تیغ  ابرویت

تو گر خونم بریزی کی کنم تاوان به یک بوسه                     

خرامان  تا  گذشتی  جان من آمد به لب یگدم

قدم بگزار از لُطف بر سر چشمان به یک بوسه                   

مپنداری که یگ بوسه  بود  کم  از لب خوبان

که بر تاراج  رفته  منسب  شاهان  به  یک بوسه                  

حبیب ات   را  اگر ای نازنین   احسان   بفرمایی

بریزم اشک شوق از دیده چون باران به یک بوسه

شعراز: حبیب یوسفی     

http://www.afghanpoem.com