بگذشت

بگذشت  زمانیکه  دُختر  به   پسر     میداد

                          یعنی  به  وفای خویش  ایستاده  وسر میداد

بگذشت   زمانیکه   هر  مرد   بدستش  بود

                        شمشیر   جوان  مردی  خودرا  بخطر  میداد

بگذشت که می خیزاند، مرد در دم صبح میکرد

                       ازخواب همه را بیدار  و از  صبح  خبر  میداد

بگذشت  که زن  میگفت  بر  مرد  که بالا شو

                        بر  شاخ   درخت   توت  وقتی  که  ثمر میداد

بگذشت  که مرد از خشم زن را بسرش میشاند

                           اندر   سر   آتش  او ، انداخته  و  در  میدا د

بگذشت   زمانیکه   هر  کس  به کسی  میداد

                        اندرز   نیکو   کاری   واز  صدق  نظر میداد

بگذشت (حبیب) آنوقت که شاعر را میکردند

                           تشویق  همه  مردم ، تا  پند  چو   زر  میداد