بیر و بارک

رندی  به تعنه  گفت  که ماه مُبارک است

                                 مسجد  ز  زاهدان  چقدر  بیر وبارک است

صف     نماز    بسته    نمودند   از   ریا

                               بس بوت و کفش بر در مسجد قطارک است

در سه  صد  و سی روز  همه  قتل  میکنند

                               این   ماه    وقت توبه  به حکم تبارک است

طفل   یتیم   گریه   نما ید   برای    نان

                               زاهد به وعظ خویش به نوک منارک است

با   محتسب       دلیل     مگویید    عاقلان

                             که از خشم میزند همه را چون خمارک است

دی  شیخ  به گریه گفت  که  در  روز   واپسین

                             مُلی داز،  نوبت  ا ش  از پُشت   زردک است

پرسیدم   از  چلی   که  بگو  رمز  روزه  را

                                                      گفتا که ماه گوشت و برنج است وآشک است                          

بر  بند  دهان  حبیب  اگر    میشنوی   ز من

                              ورنه    حوا له   سر   تو سنگ چارک است