ناز های کوکو در طیاره               

پیلوت  بگو هوش  کو د خامه  ندوانی      

کوکویت  ضعیف است  دل شه  نتپانی                                               

بان که  مه بشینم سر  چوکی  د دل جم     

تاکه    مه نگفتم   تو  از جا   نخیزانی                                               

شوراک نته بسیار که کوکویت ضعیف است         

   آهسته   بلند   کو  که  مره   نشارانی                                                 

گیر ته پس و پیش کو د بسیار دل بی غم      

یکدفعه   یی   باز  گیر لورس  نلگانی                                           

بالای اوقیا نوس اگر رفتی تو هوش کو   

آب    چتل  باز   د کالایم     نپرانی                                             

سولو سولو کاره ته کو و ری نزن اما

جان مره  یکباره  تو بر لب  نرسانی                                          

ده نیم راه توقف اگر داشتی در آسمان

بغل   کوکوی   ته  دستاره   نچسپانی                                      

مه خو میکو نومک باز د استگا که رسیدیم     

بیداریم کو هوش کو مره جانم  نترسانی                                     

حبیب )   بگو که   پر هیزانه    مه بیاره)    

نان   های پاکستانی ره د مه نخورانی