سلام

بر هرکی  داد ، آن  بُت مهرو بما نداد

                               دیشب   سلام،   بهر  من   بینوا   نداد

گفتا: بکش بیرون، که بگیرم بدست خویش

                               نبض   مرا  گرفت  بدستش   دوا  نداد

از پیش وعده کرد و بمن داد زپُشت سر

                                قصاب  گوشت  را  به  دل  آشنا داد     

     تا  که   نکرد   لمس ،  نگفتا   که  میدهم

                                مُلا   بدون    پول ، بمردم   دعا   نداد

کفتم برو که میشکنی، بر سرش نشست

                                بشکست  دل  بزیر  قدومش ، صدا نداد

دیشب که می نشست بمن گفت چرا؟ شخ است

                                روی  زمین ، چون  که  خدا  بوریا  نداد

گفتا   بیا  بزن  که  بر  آید  ز پُشت  من

                            با مُشت زدم  به  درد  و  قُلنج ا ش شفا نداد

یک دوست نیست تا که دهد بر (حبیب) خود

                                  تسکین دل ، چرا که فلک جُز عزا نداد