سنگ خاره      

بسنگ خاره بیامیز که دُر ناب شوی

نگین تاج سر گلرخان حساب شوی                        

در آی به کوره آتش اگر بقا خواهی

که تا بدست بُتان کوزه شراب شوی                      

بگیر پرتوه دانش که روشنی یابی

زنور علم وخرد همچو آفتاب شوی                      

چو شیر باش به وادی امتحان جهان

که کام دل بکف آری و کامیاب شوی                   

به جمع سفسطه گویان دلیل عقل بیار

که تا به عصر تمدن تو هم رکاب شوی                  

به بزم اهل طرب خوش بخوان ترانه عشق

که همنوا  به  چنگ و دف و رباب شوی                

ازین زمانه کی دیدست ؟ یک دم آسایش

اللهی  چرخ  زبون  همچو  ما خراب شوی            

حبیب }گر  که  نداری  تو  فهم  اهل  نظر

چی خوش که لب نگشایی و رفته خواب شوی