بهشت        

نمی خواهم بهشت را؛ که تنها از عرب باشد

خدایا دوزخم بخشا که با ساز وطرب باشد                        

طریق و دین هر انسان بقدر فهم و درک اوست

چی آیین است آنکه رکن آن خشم وغضب باشد                    

تزاور در عبادت شرک در راه خداوند است

تجسُس در امور دیگران دور از ادب باشد                           

قبول حق نمیگردد ،حج ای حاجی که همسایه

پریشان در غم نان و ترا سود وسلب باشد                         

به دل گر کینه و بغض عداوت نیست ؟ای یاران

چرا؟دربین ما جنجال و بدبینی و گب باشد                       

 اگرهر روز انسان را کُشند در زیر نام دین

خدایا لطف فرما تا جهان همواره  شب باشد                     

غرور وکبر فرجام اش رسد در فقر وبدبختی

عمل  آیینه  عکسلعمل  هارا  سبب  باشد                        

پی نادان روان گشتن حبیب از جهل ونادانی ایست

برو هم صحبت آن شو که با اصل ونسب باشد                           

شعر از: حبیب یوسفی