آدمیان

اسلام گر این  باشد  هندو  پدرانیم  ما

                         از  ما  مطلب  وحشت  که  آدمیانیم ما

گرکشتن انسانها ازغیرت و از ننگ است

                       مارا  زمیان بر کش  بی ننگ زمانیم ما

با قتل  و قتال  وچور  بخشند اگرجنت

                    ما معافیم از این نعمت چون دوزخیانیم ما

شریعت اگر باشد با موی و کلاه و پشم

                         ما کل کده ریش خود انگشت نشانیم ما

زاهد توبرو جم کن این قصه بی معنی

                       چون  منتظران  راهُ  با پیر  مغانیم  ما

از یاوه سرایی ها دلخسته و  بیزاریم

                      از کین و عد ا وت ها روحاً نگرا نیم ما

                  با رنج ومشقت ها عمریست که همگا میم              

                    گوش شنوا چون نیست بر بسته زبانیم ما

ما  همسفر دردیم همرای ( حبیب)  خود

                      چون نیست ریا در ما قارون جهانیم ما

شعر از :حبیب یوسفی