ارباب           

ارباب   قریه  ما  ،   مارا   زبان   نداند

در کشتن است مشغول چون قدرجان نداند                             

ارباب  قریه  ما ، از  خطه های  دور است

ما  هر قدر  بنالیم ، او  نه  و   هان نداند                            

ارباب قریه ما، در قصر خویش خواب است

رنج  و  غم  که دارند  بیچاره   گان نداند                            

ارباب    قریه  ما ،  خانه  به   غرب دارد

از رسم و راه مشرق غیر از گمان   نداند                           

ارباب   قریه  ما ،  چون از نژاد تازیست

  دندان تیز    دارد  جُز  استخوان     نداند                               

ارباب    قریه  ما ،  دارد      گُدام   گندم

چون   مثل   ما   نباشد  کمبود نان نداند                             

ارباب  قریه  ما،  ز  آدمگری  شده دور

زیرا   ز آدمیت  در  خود  نشان   نداند                                

ارباب   قریه ما،  باشد  (حبیب) ، غافل

شعری که تو سرودی چیزی از آن نداند                                   

شعر از :حبیب یوسفی