بهتر

با تمام همت با اين همه شور و شر ام

 من به جمع  دوستانم كمتر از خاك در ام              

شاخه هاي دين و مزهب كار را دشوار ساخت

نزد هندو من مسلمان پیش زاهد كافرم                 

خود پسندی هاي ما  مارا به هم انداخته

هركدام ما به گوييم كه من از او بهتر ام               

چون بصيرت نيست تأثير ندارد معرفت

تا ز چشم خويشتن كور ؛ زگوش خود كر ام                 

 شكوه از دشمن نباشد آنچه  دارد درنهاد

خانه بر دوش من زمكر و حيله همسنگرم                  

نسل افغان هركدامش در حقيقت رُستم ايست

من هنوز  آشفته  جيتندر و درمندر ام              

 جمله مخلوق خداييم و در اين ترديد نيست

غير ازين چيزي نگنجد در خيال و باور ام           

آرزوي با همي ما  محال است اي( حبيب)ُ

فكر خام ايست كه بسرعمريست من مي پرورام

شعر از : حبیب یوسفی