آشتی             

   ای   هموطن  تو تاج سر ام آشتی کنیم  

آغوش   باز   کرده   بهم   آشتی  کُنیم                                                  

تا   منفعت   نبُرده   عدو   از نفاق ما

بر  خیز   تا   بر سم  عجم  آشتی کُنیم                                                  

عمر همچو  برق  میگذرد از کنار  ما

تا  که  نرفته  ایم   به  عدم  آشتی  کنیم                                                 

حاصل زکشت جهل بُود رنج ومعصیت

حُرمت  نهیم   به علم  و قلم  آشتی    کُنیم                                                 

ما وتو از همیم و در این نیست جای شک

با   اتکا  به   فضل  و کرم   آشتی کُنیم                                                 

دشمن   به   این  خیال  که مارا جدا نمود

بیند    بخیر که  با  چی  رقم  آشتی  کُنیم                                                

چندیست   ما  به  تفرقه  کردیم  زندگی

بر  گرد   تا   بخاطر  جم   آشتی   کُنیم                                                

تا کی  بنام  فرقه  و  دین  رفته  سوی غیر

تکیه   کنیم   بهمت   هم    آشتی     کنیم                                               

تو   با  {حبیب}   هموطن   نازنین   من

بگذار رنج   وغصه   و   غم   آشتی کنیم                                             

شعر از: حبیب یوسفی