مُد عا                  

طرز  نگاه  زاهد   بی  مُدعا   نبا شد

اندیشه  که  کرده  در  نفع ما    نبا شد                                                             

صد نعمت جهان را گر تو دهی به زاهد

باز هم ببین که از تو هر گز رضا نباشد                                                           

درد و شفاست از حق زاهد چیکاره دربین

خالق   اگر  نخواهد   هرگز  دوا   نباشد                                                        

گوید زن است شیطان همچون بلاست سوزان    

یاران  دعا  نمایید    کس   بی  بلا  نباشد                                                       

اوبسته  است  دهان را گوید که روزه دارم

ما نفس  خویش  کُشتیم  تا  در  گنا  نباشد                                                        

در  فکر  خام  او  ما  هستیم می پرستان 

اما   بدست   ما  جُز  چای  سیا  نباشد                                                           

او  ریش   میگُزارد  ما  ریش  میتراشیم

اسلام  صرف  و  تنها  ریش و کلاه نباشد                                                        

گوید  {حبیب} یارب  من غرق در گنا هم

دستم بگیر  روزی  که  دست  و پا نباشد                                                       

شعراز:حبیب  یوسفی