کرزی  که رفت

کرزی که رفت کلبی و مقصود میرسد

دوران شیخ و حضرت نیمرود میرسد

دل خوش مکن که فصل نو آید بروی کار

آن خر که نیست به دایره موجود میرسد

باز هنگ  خر  ز هر طرفی میشود بلند

تحصیل و علم به پایه نابود میرسد

آن دست و پا و سر زدن از نو شود رواج

وان لحظه های رنج و غم آلود میرسد

زان سون مرز باز الاغان تیز گوش

ملاه  لنک   و کور  پشم دود  میرسد

آی  اس  آی   باز  ولادت  کند   ز سر

خاک  باد  کرده  تا  پُل  بیسود  میرسد

دیگر نیاز به باغ وحش  ای دوست هیچ نیست

هرسوی  وحشیان   با تف  و  دود  میرسد

هوشیار  باش  حبیب  در  این موقع اساس

که  حرف  تو  بگوش  خران  زود  میرسد