پشیمان     

من   مُسلمانم  که  از  دینم پشیمان آمدم

                    از   درون   معبد  هندو  مسلمان    آمدم

از تجارت پیشه گان دین بجز تبلیغ نیست

                      سال  ها  زین  قوم  بی  معنی گریزان آمدم

رهنما  ما اگر مُلاست  مقصد  دوزخ  است

                      جاهلیت بود  که در این  نارسوزان   آمدم

جنگ سمت و مذهب ورنگ ونژاداست بین ما

                     چون شدم عاری از آن الحق  که افغان آمدم

گر  مقام  میهن   و  مادر  بود  هردو یکی

                       من از این مادر فروشان سخت حیران آمدم

آدمی  را  تا  نظر  کردم  بجز  وحشت نبود

                     من به تنگ از این خسان همچو  حیوان آمدم

ازشروع زندگی تا مرگ جنجال است (حبیب)

                      خسته ودرمانده  من  از  رنج  دوران آمدم