تبا هی

تباه  میسازد  این  کبر و هوای  زشت  و بد مارا

به  بد  بختی  برد  آخر همین  بُخل  و حسد  مارا                 

توازاین قوم و من زآن قوم این است حیله انگلیس

بجان  هم  در  اندازند  چو طفلان  تا  ابد  مارا                 

خران  را که ما خود همچو بُت  رهبر  تراشیدیم

زنند  مانند  خر  بر سینه  مجروح  لگد  مارا                  

شجاعت  نیست  اینکه  سر زنی  اولاد  آدم را

به  بد نامی  کشاندن  نزد  دنیا  دیو و دد مارا                     

تو از پیراهن من گیر و من هم از گریبانت

ببین این کشمکش ها تا کجا ها میبرد مارا                  

به این مکتب که میبینم سراسرنقص وعصیان است

به  دوزخ  میبرد  فرجام  شیخ  بی  خرد  مارا                 

مشو دل خوش به این باغ  که نامش را جهان نامند

که  آخر  خاک  میگردد  بدن  اندر  لحد ما  را             

حبیب اُ مید دارد    گر  خدا  لطفش   بود آخر

شود قسمت رهایی از تلاش و جد جهد مارا