Name:  FarhadDarya.jpg
Views: 326
Size:  53.5 KB

فرهاد دریا
فرهاد دریا در ۲۰۰۸
اطلاعات پس*زمینه
نام اصلی فرهاد ناشر
نام مستعار فرهاد دریا
تولد ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۲(۱۹۶۲-09-۲۲) ‏(۵۲ سال)
کابل، افغانستان
ملیت افغان
سبک*(ها) پاپ، دنس، غزل، موسیقی کلاسیک
ساز(ها) هارمونیوم، ساز کلیدی، گیتار
سال*های فعالیت ۱۹۸۸ — کنون
ناشرین گوناگون
وب*گاه FarhadDarya.info
فرهاد ناشر با نام هنری فرهاد دریا (زاده ۲۲ سپتامبر ۱۹۶۲ در کابل، افغانستان) موسیقی*دان، خواننده، بازیگر و فعال حقوق بشر آمریکایی—افغانستانی و تأثیرگذارترین هنرمند افغانستان از دهه ۱۹۸۰ تاکنون می*باشد.[۱] او همچنین به عنوان یکی از برترین موسیقی*دانان افغانستان نه تنها توسط موسیقی*اش بلکه توسط اعمال خیرخواهانه و وطن*پرستی*اش نزد مردم افغانستان شناخته می*شود و از سال ۲۰۰۶ تاکنون سفیر صلح سازمان ملل متحد در افغانستان می*باشد. طرفداران او شامل مناطق آسیای مرکزی، ایران، پاکستان، تاجیکستان، ازبکستان و در غرب بین افغان*ها و فارسی*زبان*ها هستند. دریا به زبان*های گوناگون شامل فارسی، ازبکی، انگلیسی، پشتو و اردو ترانه می*خواند.[۲] او تاکنون چندین کنسرت را در افغانستان، تاجیکستان، ایالات متحده، امارات متحده عربی، افغانستان وآلمان برگزار نموده است. کنسرت*های او در افغانستان همیشه رایگان و بدون*سود اجرا می*شوند.
سال*های آغازین و زندگی خصوصی[ویرایش]

فرهاد دریا در شهر کابل در خانواده*ای تاجیک که از شهر قندوز بودند به دنیا آمد. دریا در مدرسه (مکتب) متوسطه شیرخان در کندز درس خواند، که البته نام این مدرسه از نام پدربزرگش، شیرخان، گرفته شده بود. او اولین گروه موسیقی خود را با نام نیستان تشکیل داد، او بعداً از دبیرستان حبیبیه فارغ*التحصیل شد. بعد از دبیرستان او در دانشگاه پلی*تکنیک کابل و بعداً در دانشگاه کابل به تحصیل مشغول شد. در همین زمان بود که اولین گروه موسیقی حرفه*ای خودش را با نام گروه باران شکل داد. خود گروه به دلیل ترانه*های غیرسنتی*شان آن*قدر موفق نبودند؛ اگرچه چهره*های آن*ها در بین مردم شناخته شد، فرهاد دریا، اسد بدیع، مختار مجید و جاوید راهی که ار اعضای اصلی این گروه بودند. او در حال درس خواندن در دانشگاه، برای دیگر خواننده*ها موسیقی زیر نام مستعار ابر موسیقی می*نوشت. در سال ۱۹۸۸ در دانشگاه به عنوان استاد دانشگاه در دانشگاه کابل شناخته می*شد و برای یک*سال پیش از رهسپار شدن به اروپا، موسیقی کلاسیک اروپایی را خواند.
بعد از سفر به پراگو و هامبورگ به پاریس رسید و با "'سلطانه امام" آشنا شد. آن*دو در ۱۹۹۳ ازدواج کردند و به ایالات متحده در ۱۹۹۵ رهسپار شدند و در حال حاضر در ویرجینیا سکونت دارند. اولین فرزند او در سال ۱۹۹۶ پسری با نام هجران دریا به دنیا آمد که حال تقریباً ۱۹ سال سن دارد.
کارها[ویرایش]

دهه ۱۹۸۰[ویرایش]

در طول دهه ۱۹۸۰، دریا روی تحصیل تمرکز کرده بود و مهارتش در موسیقی به یک حرفه تبدیل نشده بود. او بیشتر در این سال*ها با گروه باران همکاری می*کرد و خودش به تنهایی به عنوان فرد اصلی گروه شناخته می*شد. بعد از ترک افغانستان و منحل شدن گروه باران، او کارهای تکی خود را آغاز کرد.[۱]
۱۹۹۰—۲۰۰۳[ویرایش]

او در طول سال*های ۱۹۸۰ تا ۱۹۹۰ چندین آلبوم را عرضه کرد که بیشتر آن*ها با موضوع ورود شوروی به افغانستان و جنگ و آوارگی مردمش سروکار داشت. بیشتر موسیقی*اش در مورد مردم افغانستان و یکپارچگی آنان بود. آلبوم او در سال ۲۰۰۳، سلام افغانستان که اولین آلبوم او بعد از سال*های جنگ در افغانستان بود، با همین موضوع سروکار دارد. او جزو اولین هنرمندانی بود که بعد از ورود ایالات متحده به افغانستان به کشورش بازگشت و کارهای فرهنگی و بشردوستانه*اش را آغاز کرد. این تلاش*هایش او را یکی یکی از برترین موسیقی*دان*های افغانستان و "بهترین خواننده سال" در کشورش و همچنین در دانمارک تبدیل کرد. دریا در این مدت بیش از ۱۸ آلبوم موسیقی عرضه کرد.[۱]
۲۰۰۳—۲۰۰۸:سفیرصلح سازمان ملل[ویرایش]

از سال ۲۰۰۳ تاکنون فرهاد دریا روی پروژه*های خیرخواهانه و بشردوستانه خویش کار می*کند.[۵] او همچنین در عملکردهای صلح و انتخابات با دولت افغانستان همکاری می*کند.[۶][۷] او در سال به عنوان "سفیر حسن نیت و صلح" سازمان ملل در افغانستان انتخاب شد. او از سال ۲۰۰۳ تاکنون فعالیت*های زیادی در عرصه کمک به کودکان خیابانی داشت و کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان نیز در سال ۲۰۰۶ از این هنرمند، به خاطر "خدماتش در زمینه حقوق بشر" قدردانی کرد.[۸] او از سوی سازمان ملل متحد به عنوان "بهترین مدل نسل کنونی افغانستان" شناخته شد و از او به خاطر کمک*هایش به صلح قدردانی شد.[۹][۱۰] مراسمی نیز با نام "روز سپاس از دریا" در کابل به خاطر کمک های مالی و بشردوستانه دریا برگزار شده بود.
۲۰۰۸:آلبوم هه! و کنسرت تاجیکستان[ویرایش]


فرهاد دریا روی جلد آلبوم هه! که آلبومی با موفقیت گسترده بود.


در سال ۲۰۰۸، دریا آلبوم بین*المللی و استودیویی*اش با نام هه! (به انگلیسی: !HA) را عرضه کرد. مطابق با وبگاه بیروبار سی*دی این آلبوم یک اثر بسیار موفق در افغانستان بود. ویدئو «نزدیک شدن» از همین آلبوم در تلویزیون ملی افغانستان عرضه شد که یکی از آثار موفق در همان سال به حساب می*آمد. او در این آلبوم بیشتر از ترانه*های وطن*پرستانه استفاده کرده است.[۹] در موزیک*ویدئوی این ترانه، «هه!»، فرهاد دریا از سبک*های نوین موسیقی کمک گرفته که آن*را به موسیقی عامه*پسند تبدیل کرده است.
فرهاد دریا در بعدازظهر روز یکشنبه ۱۹ اکتبر ۲۰۰۸، کنسرتی را در تاجیکستان انجام داد. وی یک روز قبل از برگزاری کنسرت نشستی برای خبرنگاران تشکیل داده و در آن*جا گفت که از نخستین سفر خود به تاجیکستان خوشحال است و این سفر را رویدادی جالب ارزیابی می کند. او در این کنفرانس به خبرنگاران گفته بود، "مادامی که در تاجیکستان مرا دوست می دارند، افغانستان که وطنم است و آنجا بزرگ شده*ام، در ایران هم هوادارانی دارم، پس ریشه من در شرق است. من چون یک هنرمند به مرزبندی باور ندارم، مهم*تر از این، پیام من است که در ترانه*هایم می*شنوید."[۱۱] این کنسرت با حمایت شرکت*های "آریانا مدیا" و "قیام اینترتینمنت" در تالار کاخ باربد، یکی از بزرگ*ترین تالارهای شهر دوشنبه برگزار شده*بود.[۱۲]
۲۰۱۰—تاکنون[ویرایش]

کنسرت هرات[ویرایش]

در ۱۴ سپتامبر ۲۰۱۰ فرهاد دریا کنسرتی را در شهر هرات در بین هوادارانش انجام داد. بلافاصله پس از پایان کنسرت حمله*کننده*ای انتحاری سوار بر موتورسایکل، بمب خود را انفجار داد که باعث زخمی شدن ۱۳ نفر شد. در این حادثه به فرهاد دریا آسیبی نرسید. جنرال مجید روزی، فرمانده پلیس بخش غرب افغانستان، بیان کرد که هدف این انفجار ایجاد رعب وحشت و پراکنده*شدن شرکت*کنندگان این کنسرت بوده*است. این انفجار از سوی تمامی مردم افغانستان و مقامات افغان محکوم شد و فرهاد دریا اعلام کرد که این*طور حوادث نمی*تواند پیش*روی او و دیگر فعالان حقوق بشر را از کمک به صلح برای مردم افغانستان بگیرد.[۱۳][۱۴][۱۵][۱۶][۴]
پروژه*های خیرخواهانه[ویرایش]

کوچه[ویرایش]


فرهاد دریا در بین کودکان موسسه کوچه


فرهاد دریا در طی فعالیت*های بشردوستانه*اش، موسسه*ای با نام "کوچه" را ترتیب داده است که به جمع*آوری و سوادآموزی کودکان بی*سرپرست می*پردازد. خود دریا از این موسسه چنین می*گوید:
موسسه غیرانتفاعی "کوچه" به منظور تهیه کمک*های بشری و خیرخواهانه، فراهم*سازی زمینه*های تعلیم و سواد برای کودکان محروم، ایجاد آگاهی و دفاع از حقوق کودکان آسیب*دیده تاسیس گردیده است. هدف نهایی این موسسه، بلند بردن سطح زندگی کودکان بدون در نظرداشت نژاد، طبقه، عقیده، زبان، مذهب، جنسیت، قوم و ملیت آن*هاست. "کوچه" تحت قوانین جاری جمهوری اسلامی افغانستان فعالیت مینماید و در سراسر جهان حضور دارد.[۱۷][۱۸]
او در طی این پروژه برای بیش از ۲۰۰۰ کودک خیابانی در کابل، حساب بانکی گشود و گفت که در هر کدام از این حساب*ها، مقداری پول از حساب شخصی خود واریز خواهد کرد. او همچنین اعلام کرده بود که به منظور جلب کمک، در کشورهای اروپایی و آمریکا کنسرت خواهد داد تا نظر سازمان*های خیریه خارجی را نیز برای کمک به این برنامه جلب کند.[۸][۹]
احساس می*کنم که روزی فرا رسیده که زبان*ها را عوض کنیم، صداها را عوض کنیم، ارزش*ها را عوض کنیم، فکرها را عوض کنیم و بالاخره زندگی و افغانستان را عوض کنیم.
—فرهاد دریا، بی*بی*سی فارسی[۳]
فرهاد دریا می*گوید "با راه*اندازی این برنامه توانسته*ایم برای ده*ها تن از کودکان کارگر حمایت مستمر مالی جمع کنیم تا آن*ها بتوانند درس بخوانند." محمد غوث بشیری معاون وزارت کار و امور اجتماعی افغانستان در کنفرانسی، گفت که کارشناسان این وزارت، در مورد استفاده موثر از حساب های بانکی جدید، به خانواده ها مشورت خواهند داد.[۱۹] او اعلام کرده است که این طرح از شهر کابل به دیگر شهرها نیز خواهد رفت. دریا کنسرت*هایی را در استادیوم کابل، که در زمان طالبان به محلی برای قطع دست، اجرای حکم اعدام و سنگسار تبدیل شده بود، انجام داد. او در سال ۲۰۰۶ در اقدامی بی*سابقه در رادیو و تلويزيون افغانستان در برابر حدود چهارصد کودک خيابانی در کابل برنامه*ای موسيقی و تفريحی اجرا کرد.[۲۰] فرهاد دريا اين کودکان را فرزندان خود خواند و گفت: "من پسری به نام هجران دارم که ده سال دارد. آرزو می کنم هجران من خواهران و برادرانی چون شما می داشت." اين کودکان که در حوادث و جريانات سياسی افغانستان والدین خود را از دست داده*اند و توسط دولت فراموش شده*اند، فرهاد دريا با اجرای برنامه ويژه ای برای آنها، تلاش دارد توجه دولت و مردم را به اين کودکان جلب کند.[۲۰][۲۱]
۲۰۰۶:دیدارها[ویرایش]

دریا در سال ۲۰۰۶ با پيتر مه فی خواننده آلمانی و دوازده آوازخوان ديگر از سراسر جهان دیداری داشت که منجر به رابطه دوستانه آن*ها و طرح پروژه دیدارها (به انگلیسی: Encounters) شد. این پروژه به توری تبدیل شد که به*واسطه آن دریا و گروه هنرمندان آلمانی*اش به ۱۵ شهر آلمان سفر کردند و ترانه*هایی را برای مردم اجرا نمودند.[۲۲] تور دیدارها از آوریل ۲۰۰۷ آغاز شد و با طی کردن ۱۵ شهر آلمان در ۸ مه ۲۰۰۷ در میدان نورنبرگر پایان یافت. در این تور، هر هنرمند تو ترانه اجرا می*کرد، فرهاد دریا ترانه*های «سلام*علیک» را به زبان*های فارسی و انگلیسی و «گورگورو» را به زبان پشتو در مراسم پایانی آن اجرا کرد. این دو ترانه هر دو منحصراً برای همین تور نوشته شده بودند. [۲۳]
۲۰۰۸—۲۰۰۹:یاهو[ویرایش]

بعد از اجراهای موفقانه در آلمان، دریا به افغانستان بازگشت و پس از حدود هشت ماه، موزیک ویدئو ترانه «دهلی بزن» را عرضه کرد. این ویدئو مجموعی از صحنه*ها و حرکات نمادین تشکیل داده که خواست جمعی مردم افغانستان را برای "آغاز زندگی صلح آمیز و باهمی" نشان می*دهد.[۲۴]
دریا روی آلبوم استودیویی*اش با نام یاهو سرگرم شد. بعد از اتمام آلبوم، سی*دی آن به طور رایگان در بین مردم توزیع شد. [۲۵] این آلبوم دارای دوازده ترانه به زبانهای فارسی و پشتو است که همه پیام "صلح و آشتی" دارد و با حمایت "موسسه خدمات توسعه*ای آلمان" توزیع شده بود.[۲۵]
جوایز[ویرایش]


  • افغانستان: بهترین خواننده سال ۲۰۰۳
  • دانمارک: بهترین خواننده سال ۲۰۰۵
  • افغانستان: بهترین آلبوم سال ۲۰۰۶
  • افغانستان: بهترین خواننده سال ۲۰۰۹
  • جایزه سال ۲۰۰۷ حقوق بشر









  • Farhad Darya


    A singer, composer, activist and philanthropist, Farhad Darya has been the most influential musician in Afghanistan since the mid-80s, and is a founder of a new wave of music there. Darya is known as the country’s most prominent voice and a creative revolutionary force behind contemporary music in Afghanistan. During the first ten years of his career, much of Darya’s music was censored by the communist regime. To introduce him to the non-Afghan audience, Western media calls him “Afghan Elvis” and “The Voice of the Afghan Nation.” He has released 33 albums, received many prestigious awards, and has performed all over North America, Europe, Australia, and Asia.

    Darya’s roots are Afghan-Indian classical music. However, after a short period of singing in Raga, he came under the influence of folk followed by pop music by the early ‘80s, and introduced the folk-pop genre to the Afghan audience. Along with folk-pop, he was the first Afghan artist to write a rock song. Farhad has written and sung a remarkable array of songs in many languages and dialects including Farsi-Dari, Pashto, Uzbek, Hazaragi, Urdu and English, for himself and many other Afghan artists. He is one of the very few musicians to change the balance in Afghan music and stray from the traditional structure of composition, orchestration, and vocal characterization. He formed “Goroh-e-Baran” (The Rain Band) a highly successful band with three other university students, and broke boundaries in Afghan music. Baran turned out to be the most successful Afghan bands since the ‘80s.

    After he left Afghanistan in 1990, Darya released his album “Begum Jaan” in 1992. With this, he introduced computer and experimental music to the Afghan music scene. In 1995, Darya’s hit album “Afghanistan” was released and became an acclaimed collection of tracks due to its multilingual nature and representation of different tribal and ethnic Afghan music. This album showcased the possibility of promoting national unity with music.

    Farhad was the first artist who returned home from the West after 2001. After the collapse of the Taliban, the restoration of freedom announced by Radio Afghanistan in November 13, 2001 awoke the city with Darya’s hit song “Kabul Jaan” (Beloved Kabul) and broke the silence of music forced by the oppressive government for five years. In 2004, he threw a historical concert at Kabul Stadium where the Taliban executed Afghan citizens. The concert was recognized as “one of the 50 greatest moments in the history of world music” by “SONGLINES” world’s leading magazine devoted to the field of world music.

    Darya released “Salaam Afghanistan,” a Video Album that he filmed in Afghanistan, in 2004. Not only did it break sales records for albums in the past few decades of Afghan music, but it presented the original and kind face of Afghanistan.

    Darya uses his popularity as a platform for creating awareness regarding various social issues. Since 2001, Darya has been working with neglected and homeless children of Afghanistan and the world. He formed “Kochah,” a nonprofit organization, to support street children. Kochah’s first aired episode brought Farhad Darya the Human Rights Award.

    Darya has been designated as UN Goodwill Ambassador for Afghanistan twice: initially as the UNDP (United Nations Development Program) and recently as the UNODC (United Nations Office for Drug and Crime).

    During his project “Life is Beautiful,” Farhad Darya performed for hundreds of thousands of his fans across Afghanistan, including Helmand, the most turbulent region and the Taliban’s stronghold in the country. He encouraged millions of people around the world with the words ‘War & Violence are not the only alternative for Afghans!

    He recently launched a National Blood Drive against extremism and donated blood to the Afghan troops. He challenged the President and six other high-ranked authorities to donate blood for Afghan forces, and President Ghani accepted his challenge.

    He recently received the “Peace Hero” title from “Peace Museum” Austria, and “Peace Ambassador” Award from “Universal Peace Federation.”