ای دوست
ای دوست اگردوست بود دوست چی نیکوست
چون دوستی خلق پلنگ است و دل آهوست
انسان شو و انسانیت آموز که در اصل
نه فرق میان عجم و کافر هندوست
این رشته باریک که بود مهر و محبت
هوشیار که این رابطه باریک تر از موست
تصویر رُخ یار بود قبله توحید
خوش آنکه ورا همدم پاکیزه و مهروست
از روشنی عشق شود دیده منور
دنیا همگی یکطرف و عشق به یک سوست
از خواب نیاید بکف ات میوه مقصود
در کار وتلاش تو و در همتُ بازوست
آنچه که توقع بکنی خویش همان باش
هرآنچه ترا در عمل است آیینه توست
تا نخل اُمید است حبیب خود ثمری هست
هر چند در عالم همه جا شور و هیاهوست
شعر از حبیب یوسفی

http://www.afghanpoem.com